De betonringen lagen er al toen Formhus de opdracht kreeg. Resten van de voormalige melkfabriek in Enschede, te zwaar om te verplaatsen, te markant om te negeren. De vraag was niet hoe je ze wegwerkt, maar wat ze kunnen worden.

​

Voorzien van een zitting, een akoestisch kussen en een tafelblad werden de betonringen de meest gevraagde werkplekken in de open ruimte van de Melkhal. Rond, begrensd, net even anders dan de rest van de ruimte. Ze nodigen uit tot een ander soort gesprek dan een rechthoekige vergadertafel. Informeler, gelijkwaardiger, minder hiërarchisch.

​

Formhus ontwierp het interieur van de open ruimte rondom het principe van creatief hergebruik. Duurzame materialen sluiten aan bij de industriële geschiedenis van het gebouw zonder die geschiedenis te musificeren. De ruimte oogt niet als een gerestaureerde fabriek maar als een plek die gewoon doorleeft.

​

De open ruimte van de Melkhal in Enschede is daarmee een werkomgeving geworden die zijn eigen verleden meeneemt. Niet als statement, maar als vanzelfsprekendheid. Mensen werken er tussen elementen die er al lang zijn en die er door dit ontwerp nog lang blijven.